beenwonde
Een
beenwonde wordt gekenmerkt door verlies van huidweefsel met wisselende uitgebreidheid
en diepte, meestal voorkomend ter hoogte van het distale derde van het been.
Deze ulcera zijn gevreesd wegens de chroniciteit, de langzame heling en de
neiging tot recidieven en blijven voor onze verouderende bevolking een chronische
invaliderende aandoening.
Het meest frequent is een ulcus van veneuze oorsprong, maar ook arteriele
en accidentele wonden worden vaak gezien.
Daarom is niet alleen een doeltreffende behandeling van de wonde en van de
onderliggende aandoening noodzakelijk, maar is eveneens een preventieve aanpak
wenselijk.
Terug naar het overzicht